NKESKIN TRAVEL AGENCY&REISE BÜRO&TAGES AUSFLÜGE&DAILY TOURS&ТУРИСТИЧЕСКОЕ АГЕНСТВО&RENT A CAR SİDE/ANTALYA/TURKEY

ABOUT -ÜBER-SİDE

Side (Pamphylien)
Die antike Stadt Side ist teilweise unter dem heutigen Selimiye gelegen, einem Urlaubsort an der Türkischen Riviera. Die Stadt liegt zwischen den Städten Antalya und Alanya im Landkreis Manavgat, der zu der türkischen Provinz Antalya gehört. Side wurde vor 3500 Jahren erstmals besiedelt und war in der Antike eine bedeutende Hafenstadt in der RegionPamphylien, wie diese Landschaft an der mittleren Südküste in der Antike genannt wurde. Von der antiken Hafenstadt sind viele Bauwerke erhalten geblieben.
Side in der Antike
Das antike Side liegt auf einer flachen Halbinsel mit Hafenanlagen an der Spitze. Der Kirchenhistoriker Eusebios(4. Jahrhundert) datiert die Gründung der Stadt auf 1405 v. Chr., die antike Überlieferung geht davon aus, dass Side etwa im 7. Jahrhundert v. Chr. vom äolischen Kyme aus gegründet wurde. Die bedeutendsten Ruinen stammen aus der römischen Epoche, dem 2. und 3. Jahrhundert. Weitere bedeutende Bauten entstanden, als Side im 5. oder 6. JahrhundertBischofssitz wurde. Die Stadt wurde vermutlich im 10. Jahrhundert verlassen. Ein Erdbeben im 12. Jahrhundert zerstörte viele der noch verbliebenen Bauwerke endgültig. Side wurde über Aquädukte mit Trinkwasser aus dem 30 Kilometer entfernten Fluss Manavgat versorgt. Reste der Aquädukte sind an verschiedenen Stellen noch zu sehen.
Sprache von Side: Das Sidetische
Die Sprache des antiken Sides war – neben der Sprache der griechischen Kolonisatoren – eine Sidetisch genannte anatolische Sprache. Das Sidetische scheint schon vor Christi Geburt ausgestorben zu sein. Es wird berichtet, dass sich die Griechen aus Kyme die Sprache zu eigen gemacht hätten (Arrian, Anabasis). Side bedeutet auf Griechisch wie auf Sidetisch: Granatapfel.
Side heute
Türkische Flüchtlinge aus Kreta gründeten 1895 auf der südlichen Hälfte der verlassenen antiken Stadt Side das FischerdorfSelimiye.[1] 1947 begannen erste Ausgrabungen, die bis heute andauern. Side wurde 1966 von der UNESCO unter Schutz gestellt.[1] Das Fischerdorf wurde in den 1970er Jahren als Badeort entdeckt und erlebt seitdem wie viele Orte an der Türkischen Riviera einen andauernden touristischen Aufschwung. Der Ort Selimiye überbaut heute den südlichen Teil des antiken Side und bildet das Zentrum von Side. In diesem dicht besiedelten Teil verblieben nur wenige antike Gebäude, wie z. B. die Hafentherme und die Große Therme. Der nordöstliche Teil der antiken Stadtfläche ist von einer Düne überdeckt. Vom Apollon-Tempel am Hafen wurden fünf Säulen wieder aufgerichtet und bilden aufgrund der exponierten Lage ein beliebtes Foto-Motiv. Beiderseits der Halbinsel liegen ausgedehnte Sandstrände mit dahinter liegenden Hotelanlagen.Das flach abfallende Meer eignet sich hervorragend für Schnorchler. Eine besondere Attraktion ist das Beobachten der zahlreichen Meeresschildkröten in der Nähe des Strandes westlich von Side.
Sehenswürdigkeiten
Vom antiken Side sind einige bedeutende Ruinen erhalten geblieben, die wichtigsten darunter sind:
Theater für ca. 20.000 Zuschauer
Nymphaeum
Aquädukte
Agora
Staatsagora (Bibliothek)
Große Therme
Hafentherme
Säulenstraßen
Stadtmauern
Apollon-/Artemis-Tempel, darin wurde später eine byzantinische Kirche   gebaut
Basilika und Bischofspalast
Side-Museum in der Agora-Therme

Side
Side is an ancient Greek city on the southern Mediterranean coast of Turkey, a resort town and one of the best-known classical sites in the country. It lies near Manavgat and the village of Selimiye, 78 km from Antalya in the province of Antalya.
It is located on the eastern part of the Pamphylian coast, which lies about 20 km east of the mouth of theEurymedon River. Today, as in antiquity, the ancient city is situated on a small north-south peninsula about 1 km long and 400 m across.
History
Strabo and Arrian both record that Side was founded by Greek settlers from Cyme in Aeolis, a region of westernAnatolia. This most likely occurred in the 7th century BC. Its tutelary deity was Athena, whose head adorned its coinage.
Dating from the tenth century B.C.its coinage bore the head of Athena (Minerva), the patroness of the city, with a legend. Its people, a piratical horde, quickly forgot their own language to adopt that of the aborigines.
Possessing a good harbour for small-craft boats, Side's natural geography made it one of the most important places in Pamphylia and one of the most important trade centres in the region. According to Arrian, when settlers from Cyme came to Side, they could not understand the dialect. After a short while, the influence of this indigenous tongue was so great that the newcomers forgot their native Greek and started using the language of Side. Excavations have revealed several inscriptions written in this language. The inscriptions, dating from the 3rd and 2nd centuries BC, remain undeciphered, but testify that the local language was still in use several centuries after colonisation. Another object found in the excavations at Side, a basalt column base from the 7th century BC and attributable to the Neo-Hittites, provides further evidence of the site's early history. The name Side may beAnatolian in origin, meaning pomegranate.
Next to no information exists concerning Side under Lydian and Persian sovereignty.
Ruins
The great ruins are among the most notable in Asia Minor. They cover a large promontory where a wall and a moat separate it from the mainland. During medieval times, the wall and moat were repaired and the promontory houses a wealth of structures.
There are colossal ruins of a theatre complex, the largest of Pamphylia, built much like a Roman amphitheatre that relies on arches to support the sheer verticals. The Roman style was adopted because Side lacked a convenient hillside that could be hollowed out in the usual Greek fashion more typical of Asia Minor. The theatre is less preserved than the theatre atAspendos, but it is almost as large, seating 15,000 - 20,000 people. With time and the shifting of the earth,the scena wall has collapsed over the stage and the proscenium is in a cataract of loose blocks. It was converted into an open-air sanctuary with two chapels during Byzantine times (5th or 6th century).
The well-preserved city walls provide an entrance to the site through the Hellenistic main gate (Megale Pyle) of the ancient city, although this gate from the 2nd century BC is badly damaged. Next comes the colonnaded street, whose marble columns are no longer extant; all that remains are a few broken stubs near the old Roman baths. The street leads to the a public bath, restored as a museum displaying statues and sarcophagi from the Roman period. Next is the square agora with the remains of the round Tyche and Fortuna temple (2nd century BC), a periptery with twelve columns, in the middle. In later times it was used as a trading centre where pirates sold slaves. The remains of the theatre, which was used for gladiator fights and later as a church, and the monumental gate date back to the 2nd century. The early Roman Temple of Dionysus is near the theatre. The fountain gracing the entrance is restored. At the left side are the remains of a Byzantine Basilica. A public bath has also been restored
The remaining ruins of Side include three temples, an aqueduct, and a nymphaeum. Side's nymphaeum – a grotto with a natural water supply dedicated to the nymphs – was an artificial grotto or fountain building of elaborate design.
There is also a virtually unknown, but expansive site, up in the Taurus foothills, several miles inland, known locally as Seleucia. Virtually unknown to the outside world and not represented on the internet at all, it is the Roman garrison, built by Marc Anthony, to support the city of Side. It covers at least a couple of square miles and is almost completely unexcavated, apart from two weeks in 1975, when the Turkish government funded two weeks of excavations. The site was, apparently, finally abandoned in the 7th century, when an earthquake caused the spring which fed the site with water to dry up completely. Many of the buildings are in remarkably good shape, particularly since, due to the lack of available stone, a significant quantity of the sites stonework contains egg and gravel based concrete blocks. Turkish archaeologists have been excavating Side since 1947 and intermittently continue to do so.
Today
In 1895 Turkish Muslim refugees from Crete moved to the ruined town and called it Selimiye. Today, Side has become a popular holiday destination and experiences a new revival.

Side
Side  was een antieke havenstad in Pamphylië, ongeveer 16 kilometer van Seleucia. Tegenwoordig is het vooral bekend als toeristische bestemming en badplaats aan de Turkse Rivièra. Het ligt tussen de steden Antalya enAlanya, nabij de plaatsen Manavgat en Selimiye.
De historische binnenstad ligt op een schiereilandje van ongeveer 1 km lengte en 400 m breedte. In de hele stad zijn restanten van vroegere tijden te zien. Er zijn bijvoorbeeld restanten van een oude Griekse tempel, en een theater te zien. Dit Romeinse theater werd omstreeks de 4e eeuw onderdeel van de stadsmuur. In de 20e eeuw is het laatste deel van het oude aquaduct voorzien van een groot gat en wordt nu vaak gezien als oude Stadspoort, en er zijn andere oude huizen bewaard gebleven.
Geschiedenis
Side ligt aan het oostelijk deel van de Pamphylische kust, ongeveer 20 kilometer oostelijk van de monding van de Eurymedon rivier. Kolonisten uit Cyme in Aeolië, een antiek district in Klein-Azië, stichtten de stad in de 7e eeuw v.Chr.. Dankzij de goede natuurlijke haven voor kleine bootjes, werd Side een belangrijke handelsplaats in Pamphylië – het gebied in zuidelijk Klein-Azië tussen Lycië, Cilicië, de Middellandse Zee en het gebergte Taurus.
Gedurende de 6e eeuw v.Chr. maakte Side deel uit van het Lydische rijk. Het verkreeg gedeeltelijke autonomie onder Perzische heerschappij na 547 v.Chr.. Side sloeg zijn eigen munten vanaf de 5e eeuw v.Chr., zelfs toen het nog onder Perzische heerschappij viel.
Alexander de Grote bezette Side zonder verdere strijd 333 v.Chr.. Alexander liet slechts een enkel garnizoen achter om de stad te bezetten. De bezettende macht bracht de bevolking in contact met de Hellenistische cultuur, die de stad zou domineren van de 4e eeuw v.Chr. tot de 1e eeuw v.Chr.. Na Alexanders dood kwam de stad onder controle van een van Alexanders generaals, Ptolemaeus, die zichzelf in 305 v.Chr. uitriep tot koning van Egypte. Het Ptolemaeïsche rijk beheerste Side tot het werd verslagen door het Seleucidische rijk in de 2e eeuw v.Chr.. Ondanks deze bezettingen, slaagde Side erin een mate van zelfstandigheid te behouden, en zich te ontwikkelen tot een welvarend en belangrijk cultureel centrum in de regio.
In 190 v.Chr. versloeg een vloot van het Griekse eiland Rhodos, met ondersteuning van het Romeinse Rijk en het koninkrijk Pergamon, de vloot van de Seleucidische koning Antiochus III de Grote, die onder bevel stond van de voortvluchtige Carthaagse generaal Hannibal. De nederlaag van Hannibal en Antiochus bevrijdde Side van de heerschappij van het Seleucidische rijk. In de 1e eeuw v.Chr. vestigden Cilicische zeerovers hun hoofdkwartier en een belangrijke slavenhandelspost in Side.
Side kwam onder controle van het Romeinse Rijk nadat de Romeinse generaal Pompeius deze vrijbuiters in 67 v.Chr.versloeg. Keizer Augustus deelde Pamphylië (en Side) in 25 v.Chr. in bij de provincie Galatia. Dit leidde een nieuwe periode van voorspoed voor Side in als een handelscentrum in Klein-Azië, die zou voortduren tot ruim in de 3e eeuw. Wederom werd Side hierbij het centrum van de slavenhandel in het Middellandse Zeegebied. Tevens was de grote commerciële vloot geregeld betrokken bij piraterij. De meeste ruïnes in het huidige Side stammen uit deze welvarende periode. Rijke handelaren betaalden bij wijze van belasting voor openbare werken en prestigieuze gebouwen, maar ook voor spelen en gladiatorengevechten.
Het verval van Side begon vanaf de 4e eeuw. Dikke stadsmuren konden opeenvolgende invasies van bewoners van de Taurus niet voorkomen. In de 7e eeuw werd Side geplunderd en platgebrand door diverse Arabische vloten. Ten slotte werd de stad in de 12e eeuw verlaten toen hij na een opleving wederom geplunderd werd. De bevolking verhuisde grotendeels naar Antalya, en naar Side werd geleidelijk aan verwezen als Eski Adalia (Oud-Antalya).
Side werd pas terug bewoond in 1895, door Griekse moslims die uit Kreta gevlucht waren. Op dat moment heette Side Selimiye.
Bezienswaardigheden
Van het antieke Side is een ruïne overgebleven met restanten van een:
Theater voor circa 20.000  toeschouwers
Nymphaeum
Aquaduct
Agora
Staatsagora (Bibliotheek)
Rote Therme
Stadsmuur
Apollon-/Artemis-Tempel, met een Byzantijnse kerk
Basiliek en bisschopspaleis
Side-Museum in de Agora-Therme

Сиде ( Side )
Сиде  город, расположенный на берегу Средиземного моря между Антальей(75 км на запад) и Манавгатом (15 км на восток) в Турции.
Климат[править
Сиде находится в зоне Средиземноморского климата, с жарким, сухим летом и с прохладной, мягкой зимой. Средние температура зимы не опускаются ниже отметки 10 °C, пик летней температуры может достигать 45 °C (очень редко). Средняя температура моря в зимние месяцы составляет около 17 °C, в летние месяцы около 28 °C. Наиболее комфортными для отдыха считаются месяцы, начиная с мая по октябрь, когда в Сиде главенствует жаркая, безоблачная и безветренная погода с минимальным количеством осадков [1] .
История
По историческим источникам стало известно, что в Сиде начались поселения в VII в. до н. э., а переселенцами были греческие колонисты, прибывшие из Западной Анатолии. Греческие поселенцы встретили здесь население, говорившее на местном сидетском языке. Были обнаружены надписи на этом своеобразном языке. Слово Сиде на анатолийском диалекте означает «гранат». Также местные назвали город в честь нимфы Сиде (по сути дела, так они называли богиню древнегреческого пантеона, Артемиду — одним из символов которой является гранат). Сиде являлся самым важным и большим портом Памфилии. Сиде построен на полуострове и имел с двух сторон по порту. В V в. до н. э., в Сиде в период персидской гегемонии, появляются собственные монеты. В 334 году до н. э. жители города без всякого сопротивления сложили оружие передАлександром Македонским. Позже они попали сначала под власть Птоломеев, а затемСелевкидов. В 190 до н. э. Сиде была ареной морской войны между Родосом и Сирией. Сирийским флотом командовал знаменитый карфагенский полководец Ганнибал. Затем Сиде вошёл в состав Пергама, вместе с которым и отошёл к Риму. В 2 в. до н. э. Сиде сделался центром торговли, культуры и развлечений. В I в. до н. э. пираты из Киликии захватили город, после чего ему сопутствовала недобрая слава. Сиде превратился в морскую судоверфь и центр работорговли.
В 67 году до н. э. римский полководец Помпей расправился с пиратами. В благодарность народ Сиде воздвиг статуи в его честь, тем самым спасая свою репутацию. В римский период Сиде достиг расцвета.
Сиде по-прежнему оставался торговым центром и невольничьим рынком. Были установлены торговые взаимоотношения с Египтом. В этот период Сиде обладал большим флотом. В стране распространяется христианство. Уже в V и VI вв. в эпоху Византийской империи в Сиде появляется епископская кафедра Восточной Памфилии. В VII в. большая часть южной Анатолии подверглась арабскому нашествию. Арабы полностью сожгли город и уничтожили его. Город Сиде, когда-то славившийся как большой и образцовый, в результате арабского нашествия и грабежа опустел, и его жители переселились в Анталью (VIII в.).
Достопримечательности
Город находился в постоянной опасности, и был окружен крепостными стенами как со стороны моря, так и суши. Несмотря на частые землетрясения, крепостные стены и башни, со стороны суши сохранены в хорошем состоянии. Хуже сохранились крепостные стены со стороны моря. Ворота у восточных стен служили входными воротами. Рядом с центральными воротами эллинистического периода построено по башне, а ворота выходят на площадь в форме буквы U. Пройдя через площадь, и минуя её, был выход в город. Вторые, меньшие ворота, дошедшие до нашего времени относятся также к эллинистическому периоду, однако эти ворота имеют квадратные башенки и квадратной формы площадь. Главный проспект, который начинается от входа в эти ворота поведет вас по всему полуострову до самого западного его конца.

Side
Side – Miasto w południowej Turcji. Znajduje się tu kąpielisko morskie i ośrodek turystyczny. W językach anatolijskichnazwa miasta oznacza granat. W czasie sezonu stanowi miejsce wypoczynku tysięcy turystów z całego świata. Antyczna część miasta z wieloma zabytkami położona jest na malowniczym cyplu. W starożytności było to bogate miasto znane z handlu niewolnikami i piractwa.
Historia
VI wieku p.n.e. – pod panowaniem Lidii
547 p.n.e. – częściowa autonomia pod panowaniem perskim – w tym czasie Side biło własną monetę
333 p.n.e. – zdobycie Side przez Aleksandra Wielkiego. Side dostaje się pod wpływ kultury hellenistycznej. Po śmierci Aleksandra przechodzi pod panowanie Ptolemeusza I, króla Egiptu, a następnie Seleucydów
190 – odzyskuje niepodległość w wyniku porażki floty Antiocha III Wielkiego
I wiek p.n.e. – miasto zostaje bazą morską cylicyjskich piratów
67 p.n.e. – Side przechodzi pod panowanie Rzymu
IV wiek – początek powolnego upadku miasta spowodowany najazdami Arabów i trzęsieniami ziemi (zmieniły one tereny północno-zachodniej części miasta w pustynię).
koniec XX wiek – miasto zostaje przekształcone w miejscowość turystyczną
Zabytki
Ruiny budowli:
teatr – dobrze zachowane ruiny teatru rzymskiego
świątynia Apolla – ruiny świątyni greckiej
agora – handlowe centrum miasta obok amfiteatru
łaźnia – obecnie przekształcona w muzeum


contact form


Name:

Email:

Message:

| BLUE CRUISE TO DOLPHİN ISLAND BLAU LAGUNA&Круиз на катере до острова Дельфинов, из порта в Сиде | | GREEN LAKE CATAMARAN AND CABRIO BUS SAFARİ | | JEEP SAFARI-Джип-сафари | | AQUALAND&DELPHIN SHOW-Аквапарк-шоу дельфиновDELFINARIUM | | GREEN CANYON-Зеленый каньон | | ANTALYA-АНТАЛЬЯ | | SAPADERE CANYON/ALANYA | | PAMUKKALE-2 DAYS-2TAGE-ПАМУККАЛЕ | | KEKOVA-MYRA- КЕКОВА-МИРА | | KAPPADOKIEN&CAPPADOCIA 2-дневный Каппадокию&2-dniowe Kapadocja& | | SEİLBAHN-TELEFERİK-Море к Небу, Канатная дорога Олимпос | | RAFTING &QUAD & BUGGY SAFARI COMBINE TOURS | | CONTACT |

Copyright © 2018 nkeskintours.com Her Hakkı Mahfuzdur. Powered by veTicaret